เผยแพร่ผลงานครู » ภาษาไทย » การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัย ของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม

การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัย ของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม
โดย kruinfo วันที่ 05 มี.ค. 2555 23:18:16 ดู 242 ครั้ง

ชื่องานวิจัย : การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัย ของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม

โดย : นายองอาจ สว่างทิศ

บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัย เรื่องการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัย
ของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม ปีการศึกษา 2553 ในครั้งนี้ มีความ
มุ่งหมายเพื่อ 1) เพื่อศึกษาและพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัยของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม ปีการศึกษา 2553 2) เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมความมีวินัยของนักเรียนจากการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัยของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม ระหว่างหลังการพัฒนาวงรอบที่ 1 กับวงรอบที่ 2 และ 3) เพื่อเปรียบเทียบความ
พึงพอใจของครูและนักเรียนที่มีต่อการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัยของนักเรียน ระหว่างหลังการพัฒนาวงรอบที่ 1 กับวงรอบที่ 2 ทั้งนี้เพื่อให้ครูสามารถจัดกิจกรรม
การเรียนการสอนพัฒนาผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ นักเรียนมีคุณภาพมีวินัยด้านความรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวม และสามารถอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นครูสายปฏิบัติการสอนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม ปีการศึกษา 2553 จำนวน 28 คน และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1- 6 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 222 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาแบ่งเป็น 4 ประเภท คือ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม และแบบสอบถาม
ผลการศึกษาพบว่า
1. หลังจากการพัฒนาวงรอบที่ 2 สามารถวิเคราะห์สรุปผลและสะท้อนผลจากการพัฒนา เป็นรายด้านทั้ง 5 ด้าน ดังนี้ 1) ผลการพัฒนาด้านการรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล คือ มีข้อมูลนักเรียนจากผู้ปกครองนักเรียนที่ทำงานในต่างจังหวัด และมีข้อมูลเพิ่มเติมจากโครงการออกเยี่ยมบ้านนักเรียน มีคณะกรรมการเครือข่ายผู้ปกครองนักเรียนให้ข้อมูลเกี่ยวกับพฤติกรรมนักเรียน ส่งผลให้วินัยด้านความรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวมมีการพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้น 2) ผลการพัฒนาด้านการคัดกรองนักเรียน คือ ครูมีความรู้ความเข้าใจในการคัดกรองนักเรียนจากแบบ SDQ ระเบียนสะสม จากการจัดโครงการประชุมเชิงปฏิบัติการแก่ครูที่ปรึกษา ทำให้มีข้อมูลนักเรียนที่สามารถจำแนกเป็นกลุ่มปกติมาพัฒนาให้ต่อเนื่อง และสามารถแก้ไขนักเรียนกลุ่มเสี่ยงให้มีจำนวนลดลง และสามารถส่งเสริมพัฒนานักเรียนกลุ่มปกติและกลุ่มที่มีความสามารถพิเศษให้มีความรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวมมากขึ้น
3) ผลการพัฒนาด้านการส่งเสริมและพัฒนานักเรียน คือ มีงบประมาณสำหรับการจัดกิจกรรมห่างไกลสารเสพติด หลีกเลี่ยงการติดเอดส์ จากชุมชน มีการให้ความรู้ด้านอาชีพจากชุมชน มีข้อมูลจากเครือข่ายผู้ปกครองนักเรียนในชุมชนในการช่วยกำกับดูแลพฤติกรรมด้านความมีวินัยของนักเรียน ส่งผลให้นักเรียนมีวินัยและมีความรับผิดชอบสูงขึ้น 4) ผลการพัฒนาด้านการป้องกันช่วยเหลือและแก้ไขปัญหานักเรียน คือ มีชมรมต่างๆ ที่นักเรียนสนใจเกิดขึ้น เช่น ชมรมเพื่อนเตือนเพื่อน ชมรมพัฒนาจิต ชมรมรักกีฬา ชมรมคอมพิวเตอร์ รวมทั้งมีคณะกรรมการเครือข่ายผู้ปกครองนักเรียน เป็นต้น มีนักเรียนแกนนำที่สนใจดำเนินกิจกรรมเพื่อให้ห่างไกลจากสารเสพติดและเอดส์ ส่งผลให้นักเรียนมีวินัยและมีความรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวมเพิ่มมากขึ้น 5) ผลการพัฒนาด้านการส่งต่อนักเรียน คือ มีสถานที่รองรับในการดูแลนักเรียนทั้งด้านสุขภาพและด้านอื่นๆ เพื่อช่วยเหลือนักเรียน และมีระบบกำกับดูแลรับส่งในการบำบัดรักษานักเรียนที่ติดสารเสพติด มีวิทยากรที่สามารถให้การอบรมอบรมพัฒนาจิตและวินัยความรับผิดชอบต่อตนเองและส่วนรวมแก่นักเรียนทั้งกลุ่มปกติและกลุ่มเสี่ยง มีระบบข้อมูลที่ฉับไวและมีการประสานงานที่ทันเหตุการณ์ ส่งผลให้นักเรียนมีความรู้และปฏิบัติตามระเบียบวินัยเคร่งครัดมากขึ้น
2. ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างของระดับคะแนนเฉลี่ยการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัยของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม ปีการศึกษา 2553 โดยรวม ระหว่างการพัฒนาวงรอบที่ 1 กับวงรอบที่ 2 พบว่า หลังการพัฒนาวงรอบที่ 2 มีระดับคะแนนเฉลี่ยมากกว่าหลังการพัฒนาวงรอบที่ 1 ( 2= 3.80, 1 = 3.08) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งจำแนกเป็นรายด้านเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ (1) ด้านการรู้จักนักเรียนรายบุคคล ( 2= 3.88) (2) การป้องกันช่วยเหลือและแก้ไขปัญหานักเรียน ( 2= 3.86) (3) การคัดกรองนักเรียน ( 2= 3.84) (4) การส่งต่อนักเรียน ( 2= 3.64) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการส่งเสริมและพัฒนา ( 2= 3.61)
3. ผลการเปรียบเทียบระดับคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมความมีวินัยของนักเรียนโรงเรียน
โคกก่อพิทยาคม ปีการศึกษา 2553 โดยรวม ระหว่างการพัฒนาวงรอบที่ 1 กับวงรอบที่ 2 พบว่า
หลังการพัฒนาวงรอบที่ 2 มีระดับคะแนนเฉลี่ยมากกว่าหลังการพัฒนาวงรอบที่ 1 ( 2 = 3.95,
1 = 2.95) และข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ (1) วินัยด้านการแสดงความเคารพ ( 2= 4.00) (2) วินัยด้านการแต่งกาย ( 2= 3.99) (3) วินัยด้านความสะอาด ( 2= 3.98) และข้อที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ วินัยด้านการตรงต่อเวลา ( 2= 3.92)
4. ผลการเปรียบเทียบระดับคะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจของนักเรียนต่อการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน เพื่อเสริมสร้างความมีวินัยของนักเรียนโรงเรียนโคกก่อพิทยาคม ปีการศึกษา 2553 โดยรวม พบว่า หลังการพัฒนาวงรอบที่ 2 มีคะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจของนักเรียนมากกว่าหลังการพัฒนาวงรอบที่ 1 ( 2 = 3.90, 1 = 2.93) และข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยคือ คือ (1) โรงเรียนดำเนินการติดตามผลการการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างสม่ำเสมอ ( 2 = 3.98) (2) ครูมีความเอาใจใส่ต่อการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างจริงจัง (3) โรงเรียนได้รับคำยกย่องชมเชยจากหน่วยงานใกล้เคียงและจากผู้ปกครองชุมชนอยู่เสมอในการดำเนินงานกิจกรรมการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน และข้อที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ โรงเรียนมีการประชาสัมพันธ์การดำเนินงานโครงการอย่างต่อเนื่องและทั่วถึง ( 2 = 3.80)









ยอดนิยม