การศึกษาค้นคว้าครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ให้ได้ประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน ของนักเรียนที่เรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เพื่อหาดัชนีประสิทธิผลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียน บ้านนาพิน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551 จำนวน 37 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ คือ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1จำนวน 7 หน่วยการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 40 ข้อ ซึ่งมีค่าความยากง่ายระหว่าง 0.41 ถึง 0.77 ค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.26 ถึง 0.79 ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.866 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีประสิทธิผลและการทดสอบสมมติฐานใช้ t-test (Dependent Samples) ผลการศึกษาค้นคว้า ปรากฏดังนี้ สรุปผลการศึกษาค้นคว้า พบว่า 1. ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นเกี่ยวกับบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีความสอดคล้องระหว่างเนื้อหากับวัตถุประสงค์ทุกหน่วยการเรียนรู้และมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐานเท่ากับ 86.83/85.61 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่ตั้งไว้ คือ 80/80 2. ผลการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีค่าคะแนนเฉลี่ยผลการทดสอบก่อนเรียน เท่ากับ 19.68 คิดเป็นร้อยละ 49.19 มีค่าคะแนนเฉลี่ยผลการทดสอบหลังเรียน เท่ากับ 34.24 คิดเป็นร้อยละ 85.61 แบบทดสอบระหว่างเรียนในแต่ละหน่วย มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 8.70 8.73 8.57 8.92 8.46 8.57 และ 8.84 คิดเป็นร้อยละ 87.03 87.30 85.68 89.19 84.59 85.68 และ 88.38 ตามลำดับ คะแนนเฉลี่ยรวมทั้ง 7 หน่วย เท่ากับ 8.68 คิดเป็นร้อยละ 86.83 3. ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีค่าคะแนนเฉลี่ยผลการทดสอบหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ค่าดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีค่าดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ .7168 แสดงว่าบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่สร้างขึ้น ส่งผลต่อการเรียนรู้ คิดเป็นร้อยละ 71.68

บทคัดย่อ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาหาคุณภาพและประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องงานช่างไฟฟ้า รายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานช่าง) รหัสวิชา ง32101 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังเรียน โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องงานช่างไฟฟ้า รายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานช่าง) รหัสวิชา ง32101 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่องงานช่างไฟฟ้า รายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานช่าง) รหัสวิชา ง32101 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (purposive sampling) เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/5 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์ อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 จำนวน 41 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน แบบทดสอบและแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าประสิทธิภาพ E1/E2 และค่า t

การพัฒนาเอกสารประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเอกสารประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยเอกสารประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย และเพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนด้วยเอกสารประกอบการส อน เรื่อง การร้อยมาลัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนบ้านวารีอุดม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 5 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 22 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย 1.แผนการจัดการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้ที่ 4 งานประดิษฐ์คิดสร้างสรรค์ (การร้อยมาลัย) กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 10 แผน ใช้เวลาสอนรวม 16 ชั่วโมง 2.เอกสารประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 10 เล่ม 3.แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เป็นข้อสอบปรนัย ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ 4.แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้เอกสารประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t ผลการศึกษาพบว่า 1.เอกสารประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ผู้ศึกษาสร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ เท่ากับ 81.92/82.45 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 และสอดคล้องกับสมมติฐาน ข้อที่ 1 ที่ตั้งไว้ 2.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยเอกสาร ประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กล่าวคือ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน สอดคล้องกับสมมติฐาน ข้อที่ 2 ที่ตั้งไว้ 3.นักเรียนที่ผ่านการเรียนด้วยเอกสารประกอบการสอน เรื่อง การร้อยมาลัย มีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ ( = 4.18) เมื่อพิจารณารายข้อ พบว่า มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากทุกข้อ สอดคล้องกับสมมติฐานข้อที่ 3 ที่ตั้งไว้

บทคัดย่อ รายงานการพัฒนาชุดการเรียนการสอนกิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาลวัดสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาชุดการเรียนการสอนกิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4 ให้มีประสิทธิภาพ 80/80 และค่าดัชนีประสิทธิผล เท่ากับ .50 2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดการเรียนการสอนกิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 3) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักเรียน ที่เรียนโดยใช้ชุดการเรียนการสอนกิจกรรม แนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษา เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนอนุบาล วัดสระแก้ว อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระแก้ว เขต 1 ปีการศึกษา 2551 จำนวน 44 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย 1) ชุดการเรียนการสอนกิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่เรียนโดยใช้ชุดการเรียนการสอนกิจกรรม แนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 การวิเคราะห์ข้อมูล โดยการคำนวณค่าดัชนีความสอดคล้อง ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าทดสอบที (t-test) ผลการศึกษา พบว่า 1) ชุดการเรียนการสอนกิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4 มีค่าประสิทธิภาพ เท่ากับ 82.05/85.06 สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ (80/80 ) และมีค่าดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ 0.83 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนโดยใช้ชุดการเรียนการสอนกิจกรรม แนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับชุดการเรียนการสอนกิจกรรมแนะแนว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ค่าเฉลี่ยของระดับความคิดเห็นของนักเรียนอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด (=4.51) และอยู่ในระดับสูงกว่าเกณฑ์ความพอใจ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการคือ (1) เพื่อสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 (2) เพื่อสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ที่มีค่าดัชนีประสิทธิผลไม่ต่ำกว่า 0.50 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ก่อนและหลังเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี ศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2550 ที่เรียนวิชา 2201-2404 การใช้โปรแกรมตารางงาน จำนวน 52 คน โดยได้จากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิอย่างง่าย จากนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 2 ห้อง ตามสัดส่วนของชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย (1) บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน ของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการใช้โปรแกรมตารางงาน และ (3) แบบสอบถามวัดความพึงพอใจ จำนวน 1 ฉบับ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน มีค่า E1 / E2 เท่ากับ 87.13/83.70 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) ค่าดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน มีค่าเท่ากับ 0.56 แสดงว่า บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน ช่วยให้ผู้เรียนเกิดประสบการณ์การเรียนรู้ได้จริง 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเฉลี่ยของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การใช้โปรแกรมตารางงาน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 4) นักเรียนส่วนใหญ่มีความพึงพอใจต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนในระดับมาก ( =3.7267, S.D. = .22928)

บทคัดย่อ การวิจัยในครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาทักษะการใช้กล้ามเนื้อรยางค์แขนในเด็กนักเรียน ซี.พี. ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 ช่วงชั้นที่ 4 ให้มีความแข็งแรงขึ้น โดยบูรณาการกับการเรียนใน หลักสูตรพื้นฐานงานอาชีพด้านช่างกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็น เด็กนักเรียน ซี.พี. เพศชาย จำนวน 3 คน ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 โรงเรียนนครสวรรค์ปัญญานุกูล อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ นวัตกรรมที่ใช้ในการวิจัยและ พัฒนาคือ แผนการจัดการเรียนรู้ รายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี รหัสวิชา ง 42102 เครื่องมือ ที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบวิเคราะห์ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อรยางค์แขน ( Chart for analysis of muscle inbalance ) ที่นำไปทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนกับกลุ่มตัวอย่าง ที่เรียนอยู่ในโรงเรียน ในภาคเรียนที่ 1/2550 ใช้เวลาทดลองศึกษา 1 ภาคเรียน หรือ 20 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 ชั่วโมง รวมทั้งสิ้น 60 ชั่วโมง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบน สถิติทดสอบแบบ The Wilcoxon Matched Pairs Signed-Rank Test และ กราฟแสดงผลการพัฒนาเป็นรายบุคคล ผลการวิจัยพบว่า 1. เด็กนักเรียน ซี.พี.ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 ทั้ง 3 คน มีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อรยางค์แขนทั้ง 2 ข้างดีขึ้น โดยแขนซ้ายเฉลี่ยเพิ่มขึ้น ร้อยละ 10 และแขนขวาเฉลี่ยดีขึ้น ร้อยละ 8 2. เด็กนักเรียน ซี.พี.ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 ทั้ง 3 คน มีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อรยางค์แขนหลังเรียนดีกว่าก่อนเรียน

บทคัดย่อ การศึกษาค้นคว้าในครั้งนี้มี วัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของเอกสารประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้เอกสารประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้ การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ ด้วยใบตอง 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการใช้เอกสารประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระ การเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดอุเบกขาราม จำนวน 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ ประกอบด้วย แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ ก่อนเรียนและหลังเรียนเอกสาร ประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง จำนวน 6 เรื่อง และแบบสอบถามความพึงพอใจต่อเอกสาร ประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง ผู้ รายงานได้ดำเนินการสอนและเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยตนเอง แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ เพื่อหาประสิทธิภาพ ตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ทดสอบความแตกต่างของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน ผลการรายงาน พบว่า 1. ประสิทธิภาพของเอกสาร ประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนระหว่างใช้เอกสาร ประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง ทั้ง 6 เรื่อง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 8.52 คิดเป็นร้อยละ 85.20 และค่าเฉลี่ย ของคะแนนจากแบบทดสอบหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 8.45 คิดเป็นร้อยละ 84.50 นั่นคือเอกสารประกอบการเรียนรู้มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 85.20/84.50 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 2. การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้เอกสารประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง ผลเปรียบเทียบค่าคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน จำนวน 6 เรื่อง พบว่า ทุกเรื่องมีคะแนนทดสอบหลังเรียนสูงกว่าคะแนนทดสอบก่อนเรียน เมื่อทดสอบความแตกต่างด้วยการทดสอบค่าที (t-test) พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แสดงว่าการเรียน โดยใช้เอกสารประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง ทั้ง 6 เรื่องส่งผลให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด 3. ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการใช้เอกสารประกอบการเรียนรู้ กลุ่มสาระ การเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานประดิษฐ์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์ของใช้ด้วยใบตอง โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ เนื้อหาและรูปภาพมีความสัมพันธ์กัน รองลงมา เนื้อหาแต่ละเล่มตรงตามจุดประสงค์ การเรียนรู้ การใช้ภาษาในเนื้อหาอ่านแล้วเข้าใจง่าย และมีความสุขและสนุกกับเรียนรู้

การรายงานการประเมินหลักสูตรท้องถิ่น วิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน รหัสวิชา ง ๔๐๒๔๑ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์ วัตถุประสงค์ของการประเมิน (๑) เพื่อประเมินความเหมาะสมของหลักสูตรด้านความสอดคล้องกับสาระและมาตรฐานการเรียนรู้ระดับช่วงชั้นที่ ๔ ความต้องการและความสนใจของนักเรียน ผู้ปกครอง และท้องถิ่น (๒) เพื่อประเมินกระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน (๓) เพื่อประเมินผลทางการเรียนของนักเรียนที่เลือกเรียน วิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ ๖ ประชากรที่ใช้ในการประเมิน คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖ โรงเรียนหัวไทรบำรุงราษฎร์ ที่เลือกเรียนสาระเพิ่มเติม รายวิชาการปลูกพืชปลอดสารพิษไร้ดิน ในภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๕๐ จำนวน ๑๕ คน ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน ๓ คน หัวหน้ากลุ่มบริหารวิชาการ หัวหน้างานพัฒนาหลักสูตรและกระบวนการเรียนรู้ หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ ๘ กลุ่มสาระการเรียนรู้ ครูผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ จำนวน ๔ คน รวม ๑๕ คน รวมทั้งหมด ๓๐ คน โดยไม่สุ่มตัวอย่างเลือก เครื่องมือที่ใช้ในการประเมิน แบบสอบถาม ๒ ฉบับ แบบประเมินโครงงาน และแบบ สังเกตพฤติกรรมการปฏิบัติงาน ใช้รูปแบบการประเมินสนองความต้องการ (Responsive Model) สเตก รูปแบบการประเมินแบบนี้มี ๒ ประการ คือ การบรรยายและตัดสินคุณค่า โดยใช้ค่าเฉลี่ยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ สรุปผลวิจัย ๑. จากการประเมินความเหมาะสมของหลักสูตรด้านความสอดคล้องกับสาระ และมาตรฐานการเรียนรู้ระดับช่วงชั้นที่ ๔ ความต้องการและความสนใจของนักเรียน ผู้ปกครอง และท้องถิ่น อยู่ในระดับมาก ที่ค่าเฉลี่ย ๔.๔๕ เมื่อพิจารณาค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานแล้วพบว่า ความเหมาะสมของหลักสูตรด้านความสอดคล้องกับสาระและมาตรฐานการเรียนรู้ ความต้องการและความสนใจของนักเรียน ผู้ปกครองและท้องถิ่น ในแต่ละประเด็นของการสอบถามมีความแตกต่างกันน้อยมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายประเด็นแล้วพบว่า การกำหนดหน่วยการเรียนรู้สอดคล้องกับคำอธิบายรายวิชา การกำหนดหน่วยการเรียนรู้ย่อยได้เหมาะสมกับหน่วยเรียนรู้หลัก และผลการเรียนรู้ที่คาดหวังสอดคล้องกับสาระการเรียนรู้รายภาคและหน่วยการเรียนรู้ อยู่ในระดับมากที่สุด ที่ค่าเฉลี่ย ๔.๖๗ และคำอธิบายรายวิชาครอบคลุมสาระและมาตรฐานการเรียนในระดับช่วงชั้น อยู่ในระดับมาก แต่ที่ค่าเฉลี่ย ๔.๒๐ ซึ่งได้ดำเนินการตามกรอบแนวคิดในการประเมินของ สเตก ในส่วนของสิ่งนำ คือเอกสารประกอบหลักสูตรท้องถิ่น รายวิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน และเป็นไปตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๔๔ ซึ่งเป็นหลักสูตรแกนกลาง กำหนดให้สถานศึกษาจัดทำหลักสูตรสถานศึกษาขึ้นเอง โดยกำหนดโครงสร้างให้ยึดหลัก สูตรแกนกลาง ๗๐ เปอร์เซ็นต์ เป็นสาระพื้นฐานใน ๘ กลุ่มสาระการเรียนรู้ ส่วนที่เหลืออีก ๓๐ เปอร์เซ็นต์ ให้สถานศึกษาจัดทำหลักสูตรที่สอดคล้องกับความต้องการของผู้เรียนและท้องถิ่นเป็นสาระเพิ่มเติม ๒. จากการประเมินกระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน อยู่ในระดับมาก ที่ค่าเฉลี่ย ๔.๔๒ เมื่อพิจารณาค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานแล้วพบว่า กระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน ในแต่ประเด็นของการสอบถามมีความแตกต่างกันน้อยมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายประเด็นแล้วพบว่า การจัดทำแผนการเรียนรู้ทุกหน่วยการเรียน อยู่ในระดับมากที่สุดที่ค่าเฉลี่ย ๔.๗๓ การจัดกิจกรรมการเรียนรู้นอกสถานที่ อยู่ในระดับมากที่สุดที่ค่าเฉลี่ย ๔.๖๖ กิจกรรมการเรียนการสอนเหมาะสมกับวัยของผู้เรียน การเชื่อมโยงประสบการณ์และชีวิตจริง และให้นักเรียนทุกคนได้ปฏิบัติจริง อยู่ในระดับมากที่สุดที่ค่าเฉลี่ย ๔.๖๐ และการสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างครูกับผู้เรียน และผู้เรียนกับกลุ่มเพื่อน และครูเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ปรับปรุงพัฒนาการเรียนตามศักยภาพของผู้เรียน อยู่ในระดับมากที่สุดเช่นกัน ที่ค่าเฉลี่ย ๔.๕๓ ซึ่งได้ดำเนินการตามกรอบแนวคิดของสเตก ในส่วนของการปฏิบัติ คือ คู่มือการใช้เอกสารประกอบหลักสูตรในรายวิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน และการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ พระราชบัญญัติ การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๕๔๕ มาตรา ๒๒ ๓. จากการประเมินผลทางการเรียนของนักเรียนที่เลือกเรียนวิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน ผลทางการเรียนของนักเรียนที่เลือกเรียนรายวิชาการปลูกพืชผักปลอดสารพิษไร้ดิน จากแบบประเมินแบบสังเกตพฤติกรรม ทักษะ การปฏิบัติงาน อยู่ในระดับมาก แต่เมื่อพิจารณาแต่ละผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง พบว่าผลการเรียนรู้ที่ ๑๒ ผู้เรียนเตรียมวัสดุอุปกรณ์ปลูกพืชไร้ดิน อยู่ในระดับมากที่สุด คะแนนประเมินโครงงานโดยนักเรียนประเมินตนเองและครูประเมิน อยู่ในระดับมาก แต่นักเรียนประเมินตนเองและครูประเมินมีค่าแตกต่างกัน คะแนนประเมินคุณลักษณะประจำวิชา ประเมินเจตคติ อยู่ในระดับมาก คะแนนคุณลักษณะด้านความอดทน มุ่งมั่น มากที่สุด คะแนนวัดผลกลางภาคและปลายภาค อยู่ในระดับดี และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน อยู่ในระดับดีเยี่ยม ซึ่งได้ดำเนินการตามกรอบแนวคิดของสเตก ในส่วนของผลลัพธ์ และได้ดำเนินการวัดผลด้วยวิธีการที่หลากหลาย วัดผลได้ครอบคลุมทั้ง ความรู้ ทักษะ การปฏิบัติงาน และเจตคติ โดยให้นักเรียนประเมินตนเองและครูประเมิน เพื่อให้นักเรียนได้รับการพัฒนาเต็มศักยภาพของตนเอง มีประสบการณ์ตรง สามารถนำไปใช้ในชีวิตจริง เป็นไปตาม พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๕๔๕ มาตรา ๗

รายงานการพัฒนาบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว กลุ่มสาระการเรียนรู้ การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ผ่านการเรียนด้วยด้วยบทเรียนสำเร็จรูประหว่างก่อนและหลังเรียน เพื่อหาค่าดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนสำเร็จรูป และเพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียนด้วยบทเรียนสำเร็จรูป กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียน วัดหนองบัว (ปทุมาภิพัฒน์) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจันทบุรี เขต 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551 จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 32 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ 1. บทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 7 ชุด 2. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง อาหารจานเดียว เป็นข้อสอบปรนัย ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 40 ข้อ 3. แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีต่อ การเรียนด้วยบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ และเทคโนโลยี จำนวน 15 ข้อ ผลการศึกษาพบว่า 1. บทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ และเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.50/83.13 เป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 สอดคล้องกับสมมติฐานข้อที่ 1 ที่ตั้งไว้ 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียน ด้วยบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สอดคล้องกับสมมติฐานข้อที่ 2 ที่ตั้งไว้ 3. ค่าดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีค่าเท่ากับ 0.5542 แสดงว่านักเรียนมีพัฒนาการทางการเรียนเพิ่มขึ้น 0.5542 หรือคิดเป็นร้อยละ 55.42 4. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีความพึงพอใจที่มีต่อการเรียนด้วยบทเรียนสำเร็จรูป เรื่อง อาหารจานเดียว โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ ( = 4.18) สอดคล้องกับสมมติฐานข้อที่ 3 ที่ตั้งไว้

บทคัดย่อ รายงานการพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน(CAI) วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอน (CAI) วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนตะโก ดอนหญ้านาง 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานพื้นฐานอาชีพและ เทคโนโลยี ก่อนและหลังเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนตะโกดอนหญ้านาง และ 3) ศึกษาความพึงพอใจ ของนักเรียน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีต่อการเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน(CAI) วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการศึกษา คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนตะโกดอนหญ้านาง สำนักงานเขตพื้ที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 ในปีการศึกษา 2550 จำนวน 19 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง ผู้วิจัย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยตนเองโดยหาค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ การแจงนับ ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสถิติทดสอบ t ผลการศึกษาพบว่าบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคารสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่ได้กำหนดไว้ ซึ่งมีส่วนทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางด้านการเรียนช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร การงานอาชีพและเทคโนโลยี ของนักเรียนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ก่อนและหลังการใช้บทเรียนสำเร็จรูปแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 โดยผลสัมฤทธิ์ทางด้านการเรียนหลังใช้บทเรียนบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน(CAI) วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 สูงกว่าก่อนใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) วิชาช่างเดินสายไฟฟ้าในอาคาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

ผลงานวิจัยในชั้นเรียน เรื่อง ผลการใช้โปรแกรม Microsoft Movie Maker ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เพื่อศึกษาผลการใช้โปรแกรม Microsoft Movie Maker ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ โปรแกรม Microsoft Movie Maker และแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย นำเสนอในรูปของตาราง และแผนภูมิ ผลการวิจัย 1. ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยเฉลี่ยเท่ากับ 14.45 จาก 2. ผลจากการวิเคราะห์แบบสอบถาม พบว่า นักเรียนส่วนใหญ่เห็นด้วยมากที่สุดในเรื่องของโปรแกรมกใช้งานได้ง่าย สะดวก โปรแกรมมีลำดับโปรแกรมมีลำดับขั้นตอนการสร้างผลงานที่ชัดเจนเป็นขั้นตอน โปรแกรมมีเอฟเฟ็ค การเปลี่ยนภาพที่น่าสนใจ โปรแกรมมีเอฟเฟ็คสำหรับจัดการภาพที่น่าสนใจ สามารถนำไฟล์รูปภาพ ไฟล์วิดีโอไฟล์เสียงมาใช้งานร่วมกันได้สะดวก การจัดเรียงลำดับภาพ เสียงทำได้ง่าย ไม่ยุ่งยากซับซ้อน โปรแกรมนี้สามารถจัดหามาใช้งานได้สะดวก และโปรแกรมนี้เหมาะสมสำหรับนำมาใช้ในการจัดการเรียนการสอน ในภาคเรียนที่มีเวลาจำกัด (ภาคเรียนที่ 2) และเห็นด้วยมากในเรื่องของ โปรแกรมมีเอฟเฟ็คสำหรับใส่ข้อความ ทำไตเติ้ลเริ่มเรื่อง และไตเติ้ลจบที่เหมาะสม โปรแกรมสามารถบันทึกไฟล์ภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นได้หลายรูปแบ

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 (2) เพื่อศึกษาดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 (3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 กับเกณฑ์ ร้อยละ 80 (4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวัดราษฎร์บูรณะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 34 คน ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random sampling) โดยใช้วิธีการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย (1) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เป็นแบบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.91 (2) แบบประเมินคุณภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนโดยผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา การวัดและประเมินผลและด้านโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (3) บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 จำนวน 6 หน่วย ใช้เวลาในการเรียน 12 ชั่วโมง (4) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 15 ข้อ รูปแบบของการศึกษา คือ One group pretest - posttest design สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานใช้ t - test แบบทดสอบกลุ่มเดียว (One group t-test design) ผลการศึกษาพบว่า 1. บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 มีค่าประสิทธิภาพ เท่ากับ 87.50 / 85.69 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่ตั้งไว้ 2. ดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 มีค่าเท่ากับ 0.6996 แสดงว่านักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่ผู้ศึกษาพัฒนาขึ้น มีความรู้และความก้าวหน้าทางการเรียนเพิ่มขึ้น 0.6996 คิดเป็น ร้อยละ 69.96 3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 มีค่าคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 อยู่ในระดับมากที่สุด ( ค่าเฉลี่ย = 4.73 ) ผลการศึกษาทำให้ได้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (คอมพิวเตอร์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การใช้งานโปรแกรม Microsoft Office Word 2007 ที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลตามเกณฑ์ สามารถนำไปพัฒนากระบวนการเรียน การสอน ให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้บรรลุตามจุดมุ่งหมายได้เป็นอย่างดี

บทคัดย่อ ชื่อเรื่อง : รายงานผลการใช้ คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน สำหรับพัฒนาความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ ICT เพื่อการเรียนการสอนครูโรงเรียนในโครงการหนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำพูน เขต 2 ชื่อผู้ศึกษา : นายประสิทธิ์ ภูมาศ รายงานผลการใช้ คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน สำหรับครูโรงเรียนในโครงการหนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำพูน เขต 2 ตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ ของการฝึกอบรม ICT ครูโรงเรียนโครงการหนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำพูน เขต 2 และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของครูที่มีต่อคู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือ ครูโรงเรียนในโครงการหนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำพูน เขต 2 ปีการศึกษา 2550 จำนวน 56 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ประกอบด้วย คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรม ICT แบบปรนัย จำนวน 4 หน่วย ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น ตามลำดับคือ .83 .82 .85 และ .82 แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์การฝึกอบรม ICT ภาคปฏิบัติ ซึ่งได้รับการตรวจสอบความสอดคล้องจากผู้เชี่ยวชาญแล้ว สามารถนำไปทดสอบได้ แบบสอบถามความพึงพอใจ ของครูที่มีต่อ การฝึกอบรม ICT โดยใช้คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน วิเคราะห์ข้อมูล โดยหาค่าเฉลี่ย () และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน () ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1. ได้คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน จำนวน 5 หน่วย แต่ละหน่วยมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ ดังนี้ หน่วยที่ 1 เรื่อง ICT กับการเรียนรู้ มีประสิทธิภาพ 86.82/84.32 หน่วยที่ 2 เรื่อง แผนการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการด้วย ICT มีประสิทธิภาพ 87.73/85.91 หน่วยที่ 3 เรื่อง การเรียนรู้และสร้างผลงานด้วย ICT มีประสิทธิภาพ 88.18/84.55 หน่วยที่ 4 เรื่อง การวัดและประเมินผล มีประสิทธิภาพ 87.61/83.48 หน่วยที่ 5 เรื่อง ปฏิบัติการสร้างแผนการจัดการเรียนรู้ที่มีการใช้ ICT มีประสิทธิภาพ 86.70/84.24 คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน ทั้ง 5 หน่วย มีประสิทธิภาพเฉลี่ยอยู่ที่ 87.41/84.50 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 2. ผลการหาประสิทธิภาพของ คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอนปรากฏว่า คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน ทั้ง 5 หน่วย ครูทำกิจกรรมระหว่างอบรมได้ถูกต้อง โดยเฉลี่ยร้อยละ 87.41 และค่าเฉลี่ยของคะแนนแบบทดสอบหลังอบรม โดยเฉลี่ยร้อยละ 84.50 แสดงว่า คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพ 87.41/84.50 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่ตั้งไว้ 3. ผลการวิเคราะห์ข้อมูลจากการทำแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรม ICT โดยใช้คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน ก่อนและหลังการฝึกอบรม พบว่า ครูสามารถทำคะแนนหลังการอบรมได้คะแนนสูงกว่าก่อนการอบรม ดังต่อไปนี้ หน่วยที่ 1 เรื่อง ICT กับการเรียนรู้ ก่อนการฝึกอบรม ได้คะแนนเฉลี่ย 12.11 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน หลังการฝึกอบรม ได้คะแนนเฉลี่ย 19.41 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน โดยมีคะแนนความก้าวหน้าของผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรม เฉลี่ย 7.30 คะแนน หน่วยที่ 2 เรื่อง แผนการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการด้วย ICT ก่อนการฝึกอบรมได้คะแนนเฉลี่ย 11.13 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน หลังการฝึกอบรม ได้คะแนนเฉลี่ย 19.02 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน โดยมีคะแนนความก้าวหน้าของผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรม เฉลี่ย 7.89 คะแนน หน่วยที่ 3 เรื่อง ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการเรียนรู้และสร้างผลงานด้วย ICT ก่อนการฝึกอบรมได้คะแนนเฉลี่ย 13.30 คะแนน จากคะแนนเต็ม 50 คะแนน หลังการฝึกอบรม ได้คะแนนเฉลี่ย 41.38 คะแนน จากคะแนนเต็ม 50 คะแนน โดยมีคะแนนความก้าวหน้า ของผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรม เฉลี่ย 28.08 คะแนน หน่วยที่ 4 เรื่อง การวัดผลประเมินผลการเรียนรู้ ก่อนการฝึกอบรมได้คะแนนเฉลี่ย 11.23 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน หลังการฝึกอบรม ได้คะแนนเฉลี่ย 19.14 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน โดยมีคะแนนความก้าวหน้าของผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรม เฉลี่ย 7.91 คะแนน หน่วยที่ 5 เรื่อง ปฏิบัติการสร้างแผนการจัดการเรียนรู้ที่มีการใช้ ICT ก่อนการฝึกอบรมได้คะแนนเฉลี่ย 7.75 คะแนน จากคะแนนเต็ม 15 คะแนน หลังการฝึกอบรม ได้คะแนนเฉลี่ย 14.93 คะแนน จากคะแนนเต็ม 15 คะแนน โดยมีคะแนนความก้าวหน้า ของผลสัมฤทธิ์ของการฝึกอบรม เฉลี่ย 7.18 คะแนน สรุปผล แสดงว่า ครูที่ได้รับการฝึกอบรม ICT โดยใช้คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน มีพัฒนาการด้านความรู้ความเข้าใจในการใช้ ICT เพื่อการเรียนการสอน สูงขึ้น 4. ผลการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถามความพึงพอใจของครูที่มีต่อการฝึกอบรม ICT โดยใช้ คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน พบว่า ครูมีความพึงพอใจ ต่อการฝึกอบรม ICT โดยใช้ คู่มือฝึกอบรม ICT เพื่อการเรียนการสอน อยู่ในระดับ มากที่สุด

ชื่อเรื่อง : การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) กลุ่มสาระการเรียนรู้ การงานอาชีพและเทคโนยี (งานประดิษฐ์) เรื่องการประดิษฐ์ของใช้จากเศษผ้า สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ผู้รายงาน : นางสังวาลย์ ศรีสมบูรณ์ ปีที่ทำรายงาน : ปีการศึกษา 2550 สถานศึกษา : โรงเรียนบ้านหินดาตราษฎร์บำรุง ตำบลหินดาต อำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากำแพงเพชร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน บทคัดย่อ การรายงานการพัฒนาครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อสร้างและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนยี (งานประดิษฐ์) เรื่องการประดิษฐ์ของใช้จากเศษผ้า สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนที่เรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน และศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ทำรายงานการพัฒนากับประชากรและกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านหินดาตราษฎร์บำรุง ตำบลหินดาต อำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาศึกษากำแพงเพชร เขต 2 ปีการศึกษา 2550 จำนวน 25 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการรายงานการพัฒนา ประกอบด้วย 1. บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนยี (งานประดิษฐ์) เรื่อง การประดิษฐ์ของใช้จากเศษผ้า สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 5 ชุด 2. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องการประดิษฐ์ของใช้จากเศษผ้า ก่อนเรียนและหลังเรียน 3. แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (CAI) กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนยี (งานประดิษฐ์) เรื่องการประดิษฐ์ของใช้จากเศษผ้า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) และทดสอบสมมติฐานใช้การทดสอบค่าที (t

บทคัดย่อ ชื่อเรื่อง รายงานการพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาคอมพิวเตอร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง โปรแกรมไมโครเวิลด์ โปร ชื่อผู้วิจัย นายวีรพันธ์ วิชญาปกรณ์ ครูโรงเรียนจ่าการบุญ การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อหาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอน เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนจ่าการบุญ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก จำนวน 29 คน ใช้รูปแบบการวิจัย The Single Group, Pretest-Posttest Designs ใช้เวลาในการทดลอง 16 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาคอมพิวเตอร์ เรื่อง โปรแกรมไมโครเวิลด์ โปร แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบฝึกจากใบงานและแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน ที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ผลการศึกษาวิจัยพบว่า บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาคอมพิวเตอร์ เรื่อง โปรแกรมไมโครเวิลด์ โปร หน่วยการเรียนรู้ที่ 7 เต่าวิเศษ มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 84.40/89.43 หน่วยการเรียนรู้ที่ 8 ภาพแสนสวย มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 84.96/88.97 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด นอกจากนี้ยังพบว่าหลังการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาคอมพิวเตอร์ เรื่อง โปรแกรมไมโครเวิลด์ โปร นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าก่อนการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาคอมพิวเตอร์ เรื่อง โปรแกรมไมโครเวิลด์ โปร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สำหรับความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาคอมพิวเตอร์ เรื่อง โปรแกรมไมโครเวิลด์ โปร โดยรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมาก

ผู้รายงานได้จัดทำเอกสารประกอบการเรียน มีวัตถุประสงค์เพื่อ1) เพื่อรายงานผลการสร้างและการใช้เอกสารประกอบการเรียน เรื่อง การทอผ้ากะเหรี่ยง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 2) เพื่อหาประสิทธิภาพของเอกสารประกอบการเรียน เรื่อง การทอผ้ากะเหรี่ยง 3) เพื่อรายงานความพึงพอใจในการเรียนรู้ของนักเรียนที่มีต่อเอกสารประกอบการเรียน เรื่อง การทอผ้ากะเหรี่ยง ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 20 คน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนบ้านโป่งแดง อำเภอทุ่งหัวช้าง จังหวัดลำพูนสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต 2 เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ จำนวน 17 กิจกรรม ใช้เวลาสอนจำนวน 24 ชั่วโมง เอกสารประกอบการเรียน เรื่อง การทอผ้ากะเหรี่ยง จำนวน 5 เล่ม แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน จำนวน 20 ข้อ และแบบวัดความพึงพอใจต่อการเรียน จำนวน 20 ข้อ แล้ววิเคราะห์ข้อมูลหาค่าร้อยละค่าเฉลี่ย( ) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน( S.D. ) และค่า t

ชื่อวิจัย : การศึกษาผลการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โดยใช้ชุดปฏิบัติการ ผู้ศึกษา : กิตติยา เสียงสนั่น ปีที่ศึกษา : 2552 บทคัดย่อ การศึกษาผลการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีเรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โดยใช้ชุดปฏิบัติการ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อหา ประสิทธิภาพของชุดปฏิบัติการ เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้ การงานอาชีพและเทคโนโลยีชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ (3) เพื่อศึกษาทักษะการทำงานกลุ่มในการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ (4) เพื่อศึกษาความมีวินัยในการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีเรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ (5) เพื่อศึกษาความพึงพอใจในการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ที่มีต่อการเรียนด้วยชุดปฏิบัติการ เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 จำนวน 11 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) การออกแบบการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงทดลอง ใช้กับนักเรียนกลุ่มเดียวกัน โดยมีการทดสอบก่อนเรียน หลังเรียน ระยะเวลา ที่ใช้ในการทดลองภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 จำนวน 18 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย (1) ชุดปฏิบัติการจำนวน 9 ชุด (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจำนวน 30 ข้อ (3) แบบประเมินพฤติกรรมการทำงานกลุ่ม 1 ฉบับ จำนวน 3 ข้อ (4) แบบประเมินความมีวินัย 1 ฉบับ จำนวน 5 ข้อ และ (5) แบบประเมินความพึงพอใจ 1 ฉบับ จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานใช้ t-test (Dependent Samples) ผลการศึกษาพบว่า 1. ผลการหาประสิทธิภาพของชุดปฏิบัติการเรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น พบว่า ชุดปฏิบัติการ เรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น มีประสิทธิภาพเท่ากับ 93.33/83.64 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่ตั้งไว้ 2. ผลการศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น โดยใช้ชุดปฏิบัติการ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 โดยใช้ชุดปฏิบัติการ พบว่า ก่อนเรียนนักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านเกณฑ์การประเมิน คิดเป็นร้อยละ 27.27 และไม่ผ่านเกณฑ์การประเมิน คิดเป็นร้อยละ 72.73 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในระดับต่ำ ( = 14.09, S.D = 2.95) ส่วนหลังเรียนมีนักเรียนผ่านเกณฑ์ คิดเป็นร้อยละ 100 ไม่ผ่านเกณฑ์การประเมินคิดเป็นร้อยละ 0.00 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในระดับสูง ( = 23.27, SD = 2.41) และเมื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีเรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 ก่อนและหลังได้รับการสอนโดยใช้ชุดปฏิบัติการ พบว่า นักเรียนมีความสามารถในการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีทักษะการทำงานกลุ่มจากการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่นโดยรวมอยู่ในระดับสูง ( = 8.64, S.D = 0.36) 4. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีวินัยในการเรียนรู้ จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีโดยรวมอยู่ในระดับสูง ( = 8.67, S.D = 0.31) 5. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีความพึงพอใจภายหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน โดยด้านที่มีความพึงพอใจมากที่สุดคือด้านรูปแบบ ( = 4.82, S.D = 0.23) รองลงมาคือ ด้านการจัดกิจกรรมการเรียน ( = 4.80, S.D = 0.25) ด้านการวัดผลประเมินผล ( = 4.80, S.D = 0.25) ด้านสื่อการเรียนรู้ ( = 4.77, S.D = 0.24) และ ด้านเนื้อหา ( = 4.52, S.D = 0.34) และเมื่อพิจารณาภาพรวมพบว่า นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีความพึงพอใจภายหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี อยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.74, S.D = 0.22) โดยสรุป การศึกษาผลการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โดยใช้ชุดปฏิบัติการ มีประสิทธิภาพส่งผลให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น นักเรียนมีทักษะการทำงานกลุ่มและมีวินัยในการเรียนรู้สูงสามารถนำไปใช้ประกอบในการจัดการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

บทคัดย่อ การศึกษาผลการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 โดยใช้ชุดปฏิบัติการ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานพื้นฐานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น โดยใช้ชุดปฏิบัติการ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 (2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้ชุดปฏิบัติการ (3) เพื่อศึกษาทักษะการทำงานกลุ่มในการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 (4) เพื่อศึกษาความมีวินัยในการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 (5) เพื่อศึกษาความพึงพอใจในการเรียนรู้ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 ที่มีต่อการเรียนด้วยชุดปฏิบัติการ เรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 จำนวน 11 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) การออกแบบการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงทดลอง ใช้กับนักเรียนกลุ่มเดียวกัน โดยมีการทดสอบก่อนเรียน หลังเรียน ระยะเวลาที่ใช้ในการทดลองภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 จำนวน 18 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย (1) ชุดปฏิบัติการจำนวน 1 ชุด ประกอบด้วยชุดการเรียนย่อยจำนวน 9 ชุด (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจำนวน 30 ข้อ (3) แบบประเมินพฤติกรรมการทำงานกลุ่ม 1 ฉบับ จำนวน 3 ข้อ (4) แบบประเมินความมีวินัย 1 ฉบับ จำนวน 5 ข้อ และ (5) แบบประเมินความพึงพอใจ 1ฉบับ จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานใช้ t-test (Dependent Samples) ผลการศึกษา พบว่า 1. ผลการศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น โดยใช้ชุดปฏิบัติการ ของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552โดยใช้ ชุดปฏิบัติการ พบว่า ก่อนเรียนนักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านเกณฑ์การประเมิน คิดเป็น ร้อยละ 27.27 และไม่ผ่านเกณฑ์การประเมิน คิดเป็นร้อยละ 72.73 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในระดับต่ำ ( = 14.09, S.D = 2.95) ส่วนหลังเรียนมีนักเรียนผ่านเกณฑ์ คิดเป็นร้อยละ 100 ไม่ผ่านเกณฑ์การประเมินคิดเป็นร้อยละ 0.00 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในระดับสูง ( =23.27, S.D = 2.41) 2. ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีเรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 ก่อนและหลังได้รับ การสอนโดยใช้ชุดปฏิบัติการ พบว่า นักเรียนมีความสามารถในการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีทักษะการทำงานกลุ่มจากการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่นโดยรวมอยู่ในระดับสูง ( = 8.10, S.D = 0.71) 4. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีวินัยในการเรียนรู้ จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีโดยรวมอยู่ในระดับสูง ( = 8.12 , S.D = 0.71) 5. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีความพึงพอใจภายหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน โดยด้านที่มีความพึงพอใจมากที่สุดคือด้านรูปแบบ ( = 4.82 S.D = 0.23) รองลงมาคือ ด้านการจัดกิจกรรมการเรียน ( = 4.80 S.D = 0.25) ด้านการวัดผลประเมินผล ( = 4.80, S.D = 0.25) ด้านสื่อการเรียนรู้ ( = 4.77, S.D = 0.24) และ ด้านเนื้อหา ( = 4.52 S.D = 0.34) และเมื่อพิจารณาภาพรวมพบว่า นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีความพึงพอใจภายหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ชุดปฏิบัติการ เรื่อง การทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี อยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.74, S.D = 0.22) โดยสรุป การศึกษาผลการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่องการทำน้ำดื่มสมุนไพรจากผักและผลไม้ในท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโคกกระเพอ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2552 โดยใช้ชุดปฏิบัติการ มีประสิทธิภาพส่งผลให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น นักเรียนมีทักษะการทำงานกลุ่มและมีวินัยในการเรียนรู้สูง สามารถนำไปใช้ประกอบในการจัดการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

บทคัดย่อ การวิจัยปฏิบัติการในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ (1) เพื่อสร้างและพัฒนาสื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่อง การปลูกผักสวนครัว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ให้มีประสิทธิภาพ 80/80 (2) เพื่อศึกษาความก้าวหน้าในการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยสื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่อง การปลูกผักสวนครัว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยเปรียบเทียบจากผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน และ (3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยสื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่อง การปลูกผักสวนครัว สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1 ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนอนุบาลศรีประชานุกูล สำนักงานเขตพื้นการศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 จำนวน 42 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยการจับฉลากเลือกห้องเรียน จำนวน 1 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้ (2) สื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียน- หลังเรียน และ (4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยสื่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t

การพัฒนาระบบการศึกษาให้ผู้เรียนมีความพร้อมในด้านความรู้ และทักษะต่างๆ ที่จำเป็นในการดำเนินชีวิต การจัดการเรียนรู้ไม่ควรที่จะเกิดขึ้นแต่ในห้องเรียน และการเรียนรู้จากครูเท่านั้น ระบบการสอนจะต้องให้เด็กมีทักษะในการเรียนรู้ ควบคู่กับการใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเหมาะสม ดังนั้นการวิจัยครั้งนี้มุ่งหมาย 1) เพื่อพัฒนาบทเรียนบนเครือข่าย เรื่อง เทคโนโลยีสารสนเทศ คอมพิวเตอร์ และซอฟต์แวร์ วิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อศึกษาดัชนีประสิทธิผลของบทเรียนบนเครือข่ายที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้า ได้แก่ นักเรียนที่เรียนรายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนทรายทองวิทยา อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 35 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้า ได้แก่ 1) บทเรียนบนเครือข่ายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี จำนวน 10 เรื่อง 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบเลือกตอบชนิด 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ มีค่าอำนาจจำแนกรายข้อตั้งแต่ .21 ถึง .84 ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.85 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาค้นคว้าปรากฏดังนี้ 1. บทเรียนบนเครือข่าย เรื่อง เทคโนโลยีสารสนเทศ คอมพิวเตอร์ และซอฟต์แวร์ วิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี กลุ่มสาระการงานอาชีพและเทคโนโลยี สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.94 / 83.43 2. ค่าดัชนีประสิทธิผลจากการเรียนด้วยบทเรียนบนเครือข่าย วิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี มีค่าเท่ากับ 0.702 หมายความว่า นักเรียนมีความรู้เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม ร้อยละ 70.20

เอกสารประกอบการเรียนรู้ การจัดการผลผลิตพืชสมุนไพรในท้องถิ่น (ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง) กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (งานเกษตร) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่อง ชาสมุนไพรใบฝรั่ง ชาสมุนไพรเพื่อสุขภาพ นางกัลยาณี ผิวผ่อง ครู วิทยฐานะชำนาญการ โรงเรียนชุมชนบ้านโค้งไผ่ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2 กระทรวงศึกษาธิการ